آخرین مطالب
امکانات وب
ماشروم ماده مخدر جدید
نام این گیاه مجیک ماشروم است که می تواند به نوبه خود یکی از سمی ترین قارچ های دنیا باشد که نوعی ماده مخدر نیز به حساب می آید.
تصویر کسی درحالی که در جنگل راه میرود ناگهان با یک قارچ سمی در کنار درخت برخورد کرده و وقتی آن را میخورد، صورتش چند رنگ شده و تواناییهای خارقالعاده کسب میکند، برای خیلی از ما در کارتونهای دوران کودکی تصویر آشنایی بوده است بیآنکه بدانیم، این صحنه خیالی نیست و واقعی است.
ماشروم یا قارچ سمی شاید قدیمیترین گیاه طبیعی باشد که بدون دخالت انسانها و در طبیعت به شکل اتوماتیک رشد میکرده و یافت میشود. با وجود اینکه این گیاه قدیمیترین ماده طبیعی بوده است که در طبیعت رشد میکرده، بهدلیل اثراتی که بر ذهن و روان افراد میگذاشته، در قرون جدید بهعنوان یک ماده مخدر سمی و با نام تجاری مجیک ماشروم نامگذاری شده است.
قارچ سمی یا جادویی یکی از قارچهایی است که ایجاد مسمومیت میکند و با نام پزشکی پسیلوسیبین شناخته میشود. این قارچ بهنام قارچ سحرآمیز شناخته شده و حتی اگر آن را خشک کنند یا بپزند، قدرت سمی خود را از دست نخواهد داد. این ماده توهمزا درحالی در میان برخی از جوانان درحال مصرف است که شاید از عوارض و میزان آسیبهایی که به مغز وارد میکند، آگاهی ندارند. مجیک ماشروم موجب حالتهای عجیبی در مصرفکننده میشود.
اثرات ماشروم تا سالها در بدن باقی میماند
همه رنگها پررنگ میشوند، صداها بلندتر شده و بهتر به گوش میرسند، حتی اتفاقات و پیشامدهای اطراف هم به شکلی رخ میدهند که انگار قرار است شما را وارد یک فرآیند داستانی هیجانانگیز بکنند. شاید توهمی زیاد و عجیب مانند آنچه در روانگردانهای دیگر وجود دارد در مصرف ماشروم به چشم نخورد اما، نکته مهم این است که چون این مخدر خوراکی است و از طریق خوردن و جذب در معده وارد جریان خون و مغز میشود تا ماهها و سالها در بدن باقی میماند و اثراتش با کمترین اتفاقی بروز میکند. بعضا بعد از مصرف تا مدتها فردی که از خواب بلند میشود سردرد و تهوع دارد و با کمترین مسمومیت و یا مصرف ماده مشکوکی کل حالات , برمیگردد و این تجربه واقعا ناخوشایند است چون توان تمرکز و کنترل مغزی را از فرد میگیرد و زندگی عادی را سلب میکند.
با ماشروم هیجاناتشان را تخلیه میکنند
در اروپا در مهمانیها و مکانهای عمومی فقط افراد سالی چندبار به بهانههای مختلف دور هم جمع میشوند تا با مصرف روانگردانهایی نظیر قرص، اسید و یا ماشروم هیجانات خود را تخلیه کنند اما این مصرف شکل و چارچوب مشخصی دارد و فرد مصرفکننده فقط آنجا و آن شب آن مخدر را مصرف میکند و برای مثال از فردا سرخود در خانه آن را امتحان نمیکند. لیکوییداسید فقط تا پنج بار در کل زندگی هر فرد قابلیت مصرف دارد و یا درمورد قارچ اگر مصرف متوالی صورت گیرد، اختلالات روانی و هذیانی ایجاد میکند که غیرقابل کنترل است. در کشورهای دیگر چون نحوه استفاده و اثرات واقعی هر دارو و مخدری شفاف بیان میشود، اگر فردی هم دچار مصرف و سوءمصرف بشود به خواست خود او بوده درحالی که جاهای دیگر درمورد همه مخدرهای موجود حتی بعد از اینکه نصف جمعیت بهدلیل مصرف آن گرفتار میشوند کمتر اطلاعرسانی میشود و قضیه مسکوت میماند.
قارچ جادویی از نظر کارشناسان
برای افرادی که از ماده مخدر ماشروم استفاده می کنند، علایم آن 30 دقیقه پس از مصرف شروع می شود. مواد سمی قارچ به مدت 4 تا 6 ساعت، باعث تحریک سیستم عصبی سمپاتیک در بدن می شود. ضربان قلب و فشار خون افزایش می یابد. مردمک چشم گشاد شده و گُر گرفتگی در صورت قابل مشاهده است، عملکرد کلیه ها به هم می ریزد. عضلات بدن سفت شده و دمای بدن افزایش می یابد. ماشروم حالت گیج کنندگی دارد. گاهی نیز حالت خواب آلودگی به دنبال دارد و فرد مصرف کننده شاید 8 تا 10 ساعت به خواب کاذب برود.
اثرات توهم زایی قارچ جادویی ممکن است به صورت لذتبخش یا عذاب آور باشد که در صورت استفاده مداوم فعالیت های مغز به همان شکل ثابت مانده و فرد نمی تواند هماهنگی بین فعالیت های بدنی و مغزی خود ایجاد کند و این تازه ابتدای مشکلات استفاده از این مواد توهم زاست.
چطور تاثیر می گذارد؟
وقتی ماده سیوسیبین وارد بدن می شود به ذرات کوچکتری تجزیه می شود که سیلوسین تولید کرده و تاثیر روانگردانی دارد. این ماده آنقدر سنگین است که مصرف کننده قادر نیست در عرض مدت زمان کوتاهی مقدار زیادی از آن را مصرف کند. فروشندگان این ماده ادعا می کنند که سیلوسیبین به هیچ عنوان وابستگی و اعتیاد به همراه ندارد، در صورتی که واقعیت این است که بیشتر مصرف کنندگان می گویند که پس از یک بار استفاده از این ماده، دیگر قادر به ترک آن نبوده اند.
توهم زایی این ماده آنقدر بالاست که معمولا بین 3 تا 8 ساعت طول می کشد که البته بستگی به میزان مصرف آن و وضعیت جسمانی فرد دارد، از دیگر تاثیرات این ماده، اختلال در درک و ایجاد ترس از موضوعات مختلف در افراد است که مصرف طولانی مدت آن موجب وحشت های بی مورد ور فتارهای خطرناک می شود.
معمولا مصرف کنندگان از میزان بسیار کم آغاز کرده و با توجه به عادت کردن بدنشان به این ماده، کم کم میزان مصرف را افزایش می دهند که رسیدن به این درجه از نابودی تنها چند ماه طول می کشد. مصرف زیاد این ماده در دفعات ابتدایی باعث بیهوشی و تشنج شده و فرد را ممکن است حتی تا آستانه مرگ پیش ببرد. سیلوسیبین بر روی حواس بینایی، شنوایی و لامسه تاثیر مستقیم داشته و آنها را از طریق سیتمی پیچیده ادغام می کند، همچنین موجب دیدن نورهایی در مقابل چشم می شوند که گاهی آنقدر زیاد می شوند که حتی قدرت دید واقعی را از فرد معتاد می گیرند.
مصرف کنندگان بعد از مصرف این ماده، زمین را مواج و نورانی دیده و برای بهتر شدن دیدشان، پلک زدن آنها بسیار زیاد می شود، آنها گاهی احساس می کنند که حتی مواد واشیای اطرافشان نیز در حال ذوب شدن هستند در حالی که همه جا ساکت است، آنها به طور واضح می توانند صدای موسیقی را در گوش خود حس کرده و آن را زمزمه کنند.
آزمایش کور
در سال 2006 آزمایشی توسط دانشگاه جان هاپکینز صورت گرفت که آزمایش کور نامیده می شد. در این آزمایش هم پزشکو هم مصرف کننده از دُز مصرف بی اطلاع بودندو در این صورت نمی توانستند با توجه به اطلاعات قبلی خود از سیلوسیبین، درباره آن نظری قطعی بدهند. در این آزمایش، آنها از 36 دانشجوی این دانشگاه که میانگین سنی شان زیر 46 سال بود و تا به حال هیچ ماده توهم زای دیگر را امتحان نکرده بودند، خواستند تا این ماده را امتحان کنند. آنها 8 ساعت تحت آزمایش بوده و در تمام این مدت حق نداشتند آزمایشگاه را ترک کنند.
یک سوم آنها معتقد بودند که این تجربه روانی را تا آن زمان هرگز نداشته اند. بررسی های صورت گرفته درباره 8 نفر از این 36 نفر بعد از گذشت چندماه نشان داد که یکی از عوارض منفی این ماده ایجاد ترس و وحشتی دیوانه کننده است. این افراد گفتندکه در تمام این مدت حس ترس و هذیان گویی داشته انتد که پس از مدتی تحت درمان قرار گرفتند.
استفاده دارویی
امروزه از ماده سیلوسیبین موجود در این قارچ های جادویی در تهیه داروهای ضد افسردگی استفاده می شود اما میزان آن بسیار کم بوده و البته اثرات جانبی استفاده از آن به بیماران اطلاع داده می شود. دانشگاه سلطنتی لندن و مدرسه پزشکی جان هاپکینز اصلی ترین مکان های تولید و پخش داروهای حاوی سیلوسیبین به حساب می آیند و البته به طور کاملا قانونی آنها را مورد استفاده قرار می دهند، با اینحال همچنان استفاده از این قارچ ها و حتی داروهایی که دوز بسیار پایینی از این ماده دارند، در بسیاری از کشورهای دنیا از جمله مکزیک که مردمش روزی بزرگترین مصرف کننده قارچ های جادویی به حساب می آمدند، ممنوع اعلام شده و جرم سنگینی به حساب می آید و حکم حبس ابد دارد
اولین باری که این قارچ ها آن هم برای استفاده درمانی به اروپا وارد شدند، در سال 1799 بود که محققی آن را برای تکمیل پروژه ای دارویی به لندن آورد. او برای اولین بار از مقدار کمی از این قارچ ها در صبحانه اعضای خانواده خود استفاده کرد اما نتیجه ای که دید برایش غیرقابل باور بود. پسر کوچکش پس از اتمام صبحانه دچار شور و هیجان بسیار زیادی شد، تپش قلبش تا حد زیادی بالا رفت و با دویدن ها و پریدن های بیش از اندازه خود سعی در تخلیه انرژی داشت. این محقق پس از دیدن پسر خود، پدر و مادر پیشرش را از خوردن صبحانه شامل قارچ جادویی منع کرد.
در دنیای جدید، در سال 1955، «والنتینا و گوردن واسون»، اولین اروپاییانی بودند که در یکی از مراسم سنتی قبایل بدوی شرکت کرده و از این قارچ های جادویی مصرف کردند. آنها تجربیات خود از مصرف این ماده توهم زا را دو سال بعد در کتابی به نام «تجربه های زندگی» به چاپ رساندند.
قبل از آنها در سال 1956 «راجر هیم»، گیاه شناس فرانسوی، بر روی این قارچ ها بررسی و آزمایشات گسترده ای انجام داده و توانسته بود ثابت کند که مصرف بیش از حد ماده روانگردان این نوع قارچ برای سلامت مضر بوده و حتی منجر به مرگ می شود. این تحقیقات او به هاروارد راه پیدا کرده و نظریه اش توسطس گیاه شناسان و پزشکان این دانشگاه نیز تایید شداما در سال 1960 باز هم دولت این کشور،استفاده از این قارچ را برای تهیه دارو مجاز دانسته و پرورش آن آزاد اعلام شد.
بعد از آن بود که قارچ های جادویی بارها مورد آزمایش قرار گرفتند و مشخص شد که ماده سیلوسیبین موجود در آن است که باعث توهم زایی خطرناکی می شود اما متاسفانه دیگر کسی نتوانست جلوی پرورش آنها را بگیرد و از اوایل 1970 به بعد بود که گونه های مختلفی از این نوع قارچ در سراسر آمریکای شمالی، اروپا و آسیا مورد استفاده قرار گرفت.
البته ماده سیلوسیبین در بیش از 200 نوع مختلف از قارچ های سمی دنیا وجود دارد که تا به حال در حدود 16 مورد آنها به طور کلی در آزمایشگاه ها و دانشگاه های مختلف آزمایش شده و تحقیقات درباره بقیه آنها همچنان ادامه دارد. برای مثال 53 نوع از این قارچ ها در مکزیک، 22 نوع در آمریکا، 16 نوع در اروپا، 15 نوع در آسیا و 4 نوع در آفریقا وجود دارند. همچنین 19 نوع از قارچ های حاوی سیلوسیبین در استرالیا کشف شده است، به طور کلی این قارچ ها در تاریکترین مناطق جنگلی که دارای آب و هوای استوایی و خاک های غنی هستند رشد می کنند. سلامت...
ما را در سایت سلامت دنبال میکنید
برچسب: ماده مخدر جدید ماشروم, نویسنده: بازدید: 86